JU MUZIČKA ŠKOLA „VLADO MILOŠEVIĆ”
muzicka skolaPriča o Muzičkoj školi u Banjaluci započinje već krajem XIX vijeka, za vrijeme austrougarske okupacije, kada nastaje Srpsko pjevačko društvo „Jedinstvo” (tada Srpsko crkveno pjevačko društvo), koje 1934. godine i osniva prvu zvaničnu Muzičku školu u Banjaluci.
Na incijativu tadašnjeg predsjednika, a ranije dirigenta „Jedistva” Dušana Umićevića na vanrednoj skuptini društva 1. juna 1934. godine donesena je Odluka o otvaranju Muzičke škole.
Škola je imala više odjeljenja: Početnički tečaj, Nižu muzičku školu i Srednju muzičku školu koja je tada imala samo tri prve nastavne godine. Na programu su bili predmeti: solfeđo, elementarna teorija i harmonija. Bilo je predviđeno da se kasnije kao predmeti uvedu violončelo i kontrabas. Školu su mogli pohađati redovni i vanredni slušaoci, kao i oni koji bi školu periodično pohađali tzv. „frekventanti”.
Kao utemeljivači škole ističu se Vlado Milošević, uz čije ime i rad je ova škola najtješnije povezana od samog početka, Draga Bukinac profesorica klavira i Dragan Šajnović, koji je od školske 1935./36. godine bio profesor violine.
Prvi direktor škole i ujedno nastavnik violine i solfeđa bio je Vlado Milošević po kojem današnja Muzička škola i nosi naziv. Na čelu muzičke škole, što predratne što poslijeratne ovaj neumorni pregalac na muzičkom polju zadržaće se cijelu deceniju nastojeći da kod učenika probudi i razvije ljubav prema muzici, ali i ozbiljan stav prema muzičkoj umjetnosti uopšte.
Nešto što je obilježilo postojanje i rad Muzičke škole od njenog osnivanja pa na žalost sve do današnjih dana je potreba za adekvatnim prostorom za rad. U samom početku adrese škole su se neprestano mijenjale. Prvobitno su to bile prostorije SPD „Jedinstva”, zatim Rudovića kuća, prostorije Crkvene opštine Banjaluka, a kako je SPD „Jedinstvo” osnovano i radilo pod okriljem Srpske pravoslavne crkve, tako je Muzička škola dobijala svoj prostor u toj zgradi.
PERIOD POSLIJE DRUGOG SVJETSKOG RATA
Nastavni proces, koncertna djelatnost Muzičke škole „ Vlado Milošević „ Banja Luka biće samo jednom prekinuti i to za vrijeme Drugog svjetskog rata.
Od Drugog svjetskog rata počinje novo razdoblje u razvoju jugoslovenske umjetnosti uopšte, pa prema tome i muzike. U nastojanju da se umjetnost približi narodu obnavljaju se stare i niču nove kulturne institucije: pozorišta, muzeji, biblioteke, slikarske i muzičke škole.
Gotovo u svim većim gradovima BIH od 1945. godine osnivaju se škole za širenje muzičke kulture. U to doba uvedena je obavezna nastava muzičkog vaspitanja u sve osnovne i neke srednje škole.
Muzička škola u Banjaluci je obnovljena 1946. godine.
Obnovljena škola je imala sljedeće odsjeke:
Početnički – u trajanju od jedne godine, školovao je samo redovne učenike; pripremala su se muzički nadarena djeca, a pored dječijeg solfeđa učila su i elementarne pojmove o muzici;
Niži – koji je trajao tri godine.
Srednji – takođe u trajanju od tri godine, baš kao i Viši odsjek.
Niža muzička škola je trajala deset godina. Kao glavni predmeti u prvoj školskoj 1946./1947. godini izučavali su se: violina, solo pjevanje, harmonika i gitara. U bilješkama Vlade Miloševića zabilježeno je da se u godini osnivanja prijavila 602 kandidata. Da bi se od početka škola postavila na prave temelje pristupilo se odabiranju (učenici koji imaju smisla za muziku, želje i mogućnosti da se njome bave) tako je na kraju u prvi razred prve generacije Gradske narodne muzičke škole upisano 229 učenika.
SREDNJA MUZIČKA ŠKOLA U BANJALUCI
Dugo očekivani, najavljivani i pripremani događaj u istoriji muzičkog školstva Bosanske Krajine desiće se 1956/57. godine kada je otvorena Srednja muzička škola u Banjaluci.
Stručne predmete u novoosnovanoj školi predavali su:
KLAVIR – Draginja Varićak i Vida Milošević,
VIOLINU -Dragan Šajnović, Ferdinand Mikolčević i Karlo Fajstner,
VIOLONČELO – Sveto Radetić,
FLAUTU – Petar Čukman,
SOLO PJEVANJE – Julija Pejnović.
Najviše stručnih predmeta je predavala Rene (Renata) Keler: teoriju, harmoniju I, solfeđo i hor.
Od opšteobrazovnih predmeta učenici su slušali između ostalog srpskohrvatski jezik, istoriju, strane jezike (njemački, francuski, ruski jezik), fizičko vaspitanje.
Od 1956.godine promijenjen je naziv škole koja se od tada zvala „Muzička škola u Banjaluci”. U okviru ovog naziva djelovala je Niža muzička škola u trajanju od šest godina i četverogodišnja Srednja muzička škola.
KATASTROFALNI ZEMLJOTRES
Zemljotres koji je oktobra mjeseca 1969. godine zadesio Banjaluku i njenu okolinu, zatekao je Muzičku školu u prostorijama Doma kulture. U gradskom području srušeno je ili oštećeno preko 60 školskih zgrada. Veliki broj učenika i studenata je ostao gotovo na ulici. Iz Banjaluke je evakuisano preko 10.000 učenika i nastavnika osnovnih i srednjih škola. Među njima su bili i učenici Srednje muzičke škole, koji su odlukom Republičkog štaba za evakuaciju evakuisani u Tuzlu.
Već 22. aprila 1970. godine učenici sa svojim profesorima se vraćaju u Banjaluku, gdje će naredne godine njihovog rada biti obilježene neadekvatnim prostorima za rad i stalnim seobama (prostor današnje Osnovne škole „Vuk Karadžić”, Osnovne škole „Zmaj Jova Jovanović”).
ŠKOLA POD SOPSTVENIM KROVOM
Od zemljotresa 1969.godine i iseljavanja iz Doma kulture banjalučka Muzička škola je tri puta mijenjala krov nad glavom. Trebalo je hitno pronaći trajno rješenje, i ono je nađeno u dotadašnjoj zgradi Građevinskog preduzeća „Krajina”, prizemnom zdanju solidne građe i na lijepoj lokaciji. Tako je Muzička škola četiri decenije poslije osnivanja dobila sopstvenu zgradu, u kojoj se nastavni proces održava sve do današnjih dana.
Nakon višegodišnjih nastojanja uprave Muzičke škole „Vlado Milošević” i molbi upućenih Gradu Banjaluka, kao i Ministarstvu prosvjete i kulture RS u cilju dobijanja dodatnog prostora, a usljed proširenja pojedinih odsjeka kao i ukupnog povećanja broja učenika, pored matičnog objekta škola od školske 2005./2006. godine dobija na korištenje i prostorije u okviru Osnovne škole „Vuk Karadžić”.
U ovom objektu odvija se nastava solfeđa i teorije muzike za učenike pripremnog razreda i učenike Osnovne muzičke škole, kao i individualna nastava glavnog predmeta pojedinih klasa Odsjeka gitare, klavira, harmonike, gudačkih i duvačkih instrumenata.
MUZIČKA ŠKOLA „VLADO MILOŠEVIĆ”
Etnomuzikolog i kompozitor Vlado Milošević umro je 6. februara 1990. godine. U čast ovog velikog pregaoca na kulturnom i muzičkom polju, nekadašnjeg direktora i profesora Muzičke škole u Banjaluci, škola 23. februara 1990. godine mijenja ime i od tada nosi ime ovog velikana – Muzička škola „Vlado Milošević” Banja Luka.
MUZIČKA ŠKOLA „VLADO MILOŠEVIĆ” DANAS
Danas Muzička škola „Vlado Milošević” se može pohvaliti sa više od 700 učenika koji pohađaju nižu školu na različitim odsjecima (klavir, gudački instrumenti, duvački instrumenti, gitara, harmonika) i više od stotinu učenika srednje muzičke škole na dva obrazovna profila
(muzički izvođač i muzički saradnik).
Nastava u Osnovnoj i Srednjoj muzičkoj školi zastupljena je na sljedećim instrumentima
527094_329671577088461_661186188_nKlavir
• Harmonika
• Gitara
• Violina
• Viola
• Violončelo
• Flauta
• Oboa
• Klarinet
• Truba
• Horna i
• Solo – pjevanje
Pored redovne aktivnosti učenici i profesori škole održavaju brojne koncerte ,učestvuju na takmičenjima u Banjaluci,Republici Srpskoj,BiH, Srbiji i inostranstvu i na njima ostvaruju izuzetno visoke umjetničke rezultate.Svojom bogatom umjetničkom aktivnošću Škola i danas ponavlja i potvrđuje onu staru narodnu uzrečicu : „Stranče, kroz Banjaluku ne pjevaj”!

NEMANJA 2Nemanja Savić, direktor muzičke škole u periodu od 1992 -2017. godine, dirigent je Mješovitog hora Univerziteta u Banjaluci od njegovog osnivanja 2000. godine. Muzičku akademiju je završio u Beogradu, gdje je i magistrirao na Odsjeku dirigovanja. Kao muzički pedagog i dirigent više horova radio je u Novigradu, Bujama (Istra), Šibeniku, Vršcu, a danas djeluje i radi kao direktor i profesor Muzičke škole “Vlado Milošević” Banjaluka, profesor Akademije umjetnosti u Banjaluci, dirigent Mješovitog hora SPD “Jedinstvo” Banjaluka i dirigent Mješovitog hora Univerziteta u Banjaluci. Snimio je više od 10 kompakt diskova, audio i video kaseta, kao i brojne radio i TV emisije.